سلام دوست جونام

چه خبرا ؟ چیکار میکنین با این روزهای آخر و پر جنب و جوش نزدیک عید ؟

ما یعنی آقای همسر و کمی تا قسمتی من و نی نی در یک اقدام ان*قلابی پنجشنبه نیمه باقیمانده خونه رو تمیز کردیم البته کارهای من اکثرا نشستنکی بود ولی گاهی تو همون حالت نشستنکی احساس میکردم نی نی داره جیغ میکشه و میرفتم دراز میکشیدم.

بلاخره کار خونه تموم شد و شب  هم بقول خودم رفتم سراغ وسایلی که برای سفره هفت سین خریدم. یه دستم روبان و یه دستم قیچی مونده بودم باید باهاش چیکار کنم. اصلا یادم رفته بود چطور باید پاپیون درست کنم هی گره زدم هی وا کردم دیگه داشتم از خودم ناامید میشدم اومدم سراغ وبلاگ تزیین و برای الینای عزیز کامنت گذاشتم  که بهم بگه چطور با روبان پاپیون درست کنم و چطور روی گیلاس محکمش کنم .

دوباره اومدم نشستم یکم فکر کردم یاد اون شیلای هنرمند افتادم که از هر بیست تا انگشتش یه هنر میریخت .راستش وقتی مدتها دور و بر اینجور کارها نری نتیجش همین میشه دیگه. بلاخره بعد از کلی کلنجار رفتن بلاخره من و خودم و اینجانب البته با کمک نی نی تونستیم به یه نتایجی برسیم و پاپیونی که مد نظرم بود و درست کردم ،روش رو هم با گلهایی که خریده بودم  تزیین کردم . بنظرم بد نشده . به هرحال هر 6تا گیلاس و شمعها رو تزیین کردم اما هنوز نچیدم . به هرحال هروقت چیدم عکسش رو میزارم اما خوب نباید انتظار یک چیز بیسیار بیسیار حرفه ای و بی نظیر ازش داشت ولی فکر کنم بد نشده باشه.

راستی هیشکی از این به بعد حق نداره به من بگه سیبیلو هرکی بگه من هم میگم خودتیییییییییییییییییییییییییییی. دیروز مرخصی بودم و رفتم آرایشگاه یه صفایی به خودم دادم اما واقعا این روزا آرایشگاهها مثل حموم خزینه های اون زمونا هست که صبح میرفتن عصر میومدن بیرون من هم ساعت 11 رفتم ساعت 4 اومدم خونه چنان دچار کوفتگی مفرط شده بودم که یه دوساعت خوابیدم.

اما حسابی هم رنگ و روم باز شد هم سرم سبک شد چون موهامم کوتاه کردم این هوا.

دیگه اینکه آقای همسر دچار سرماخوردگی آخر سال شده و برای اینکه ما دوتا سرما نخوریم فعلا خرجش رو از ما سوا کرده و عملا نیاز به هل دادن نداره خودش میره ته ته لبه تخت . البته یکم بهتره ولی هنوز کامل خوب نشده.

این یکی دو روز دیگه کار خاصی برای انجام دادن ندارم مگر اینکه بخوام سفره هفت سین رو بچینم.

یکی دو روز پیش همینطور الکی به یاد قدیما رفتم تو سایت هتل یار و دیدم که هتل همای بندرعباس تا روز ان ام فروردین پر هست دلم پر از حسودی شد و یاد سیزده بدر پارسال تو بندرعباس  افتادم.

پی نوشت: خاطره جونم امیدوارم عید تو شمال بهت خوش بگذره . عزیز دلم نگرانم نباش سعی کن همه جوره خوش بگذرونی ما هم خوب هستیم اگه خدا بخواد قراره اول مسافرا رو بدرقه کنیم و براشون دستمال تکون بدیم بعدش آقای همسر قول یه تور تهران گردی رو بهم داده که خیلی حوصلم سر نره.

سلام دوست جونام

امروز میخوام از اون پستها بنویسم . منظورم از همون پستهاست دیگه .

موفقیتهای یکدیگر را تحسین کنید .

از همسرتان بخاطر تعریف و تمجید و حرکات محبت آمیزش تشکر کنید- می بینید که این برخوردها را بیشتر از جانب او دریافت میکنید.

همه مشکلات همسرتان به شما مربوط نمیشود بعضی وقتها بهتر است که خودتان را درگیر نکنید.

با هم تنیس یا بدمینتون بازی کنید.

چیزهایی را که در مورد همسر خود دوست دارید بزرگ کنید و در ذهن خود نگه دارید.

از خودتان بپرسید که چگونه میتوانید بر روابط خود بیفزایید، نپرسید که چه چیز بیشتری میتوانید از آن بگیرید.

"حفظ آرامش به هر قیمتی که شده " به ایجاد آرامش موقتی با بهای سنگین منجر میشود. بهتر این است که روی حل مشکلاتتان کار کنید.

بجای اینکه انرژی خودتان را صرف تقسیم کردن تقصیرها کنید، از آن برای حل و فصل کردن مشکلات استفاده نمایید.

سلام دوست جونام

این روزها اینجانب در اتاقم زندانیم و تنها مسیری که هرچند ساعت به چند ساعت همت کنم برم و بیام مسیر طولانی دستشویی تا اتاق هست. چرا زندانیم؟ خوب دلیل داره.

هرجا پا میزاری ۴ تا خاله پیرزن در حال آه و ناله و شکایت از کمی عیدی و دیر شدن حقوق و گرانی و .... هستن منظور از خاله پیرزن فکر نکنین فقط خانومها هستنا نخیر قسمت عمده شون اجناس ذکور هستن.

دیروز یکی از همکارها میگه خوش به حالت تو استرس نداری که هنوز حقوق ندادن؟ گفتم: چرا اما اگه لطف کنی اون کارد میوه خوریتم بدی خودم و باهاش پاره پاره کنم فکر کنم حسابم دیگه پر پول میشه. خوب استرس داشته باشم که چی بشه؟ مگه مالی برای استرس من تره خورد میکنه؟ که بیخودی بیام عز و جز کنم؟ هر وقت ریختن براش نقشه میکشم نریختن فدای سرم بلاخره باید بریزن حالا امروز نه فردا. من چرا باید خودم و پیش پیش قربانی کنم؟

اینه که سعی میکنم جز برای کار ضروری نه جایی برم نه با کسی وارد صحبت بشم چون خواه نا خواه بحث کشیده میشه به مسایل شیرین مالی.

گرچه مجبور شدم امروز برای برگردوندن نامه ۱۷۶ ساعت آموزشیم که اشتباهی رفته بود دبیرخانه سه طبقه پله رو برم پایین نامه رو تحویل بگیرم و دستی ببرم به دفتر مربوطه .

به آقاهه میگم آخه امضا میکنی یه نگاه میندازی ببینی کنارش چی نوشته ؟ اصلا باید تحویل بگیری یا نه؟ مربوط به اینجا میشه یا نه؟ شاید حکم قتله خودته امضا میکنی؟

میگه کار من امضا دادن و تحویل گرفتنه .

بعد از کلی گشتن لای دفترهای مختلف نامه من و پیدا کرد.

میگم خوب من با این کاغذها یه سر بریده هم فرستاده بودم  پیداش کن بهم بده.

واستاده من و بر و بر نگاه میکنه.میگم میخوای بقیه نامه هاتم بده ببرم برسونم. میگه نه خیلی ممنون شما زحمت نکشین میدم بچه ها ببرن.

رو که نیست

میخوام فرم مرخصی پر کنم میگم ای بابا چقدر اسم این دفترمون طولانیه کامیون ۱۸ چرخ میخواد بعد به خودم میگم شما صحبت نکن که خودت عاملشی وقتی میشینی ۲۰ صفحه توجیه مینویسی واسه عوض کردن چارت سازمانی و اینکه به چه دلیل باید این قسمتها در این دفتر در کنار هم باشه و تازه اونقدر توجیه میکنی و آسمون ریسمون به هم می بافی تا تو سازمان مدیریت تصویب بشه حقته حقته قورباغه هم قدته سوسکه کمربندته...

نگفتم ... الان بحث خاله پیرزنها کشیده به قیمت خونه .

خونه ما الان به دو محدوده امن و غیر امن تبدیل شده امن همون قسمتی هست که قبل از ناقص شدن جفتمون تمیز شد و قسمت نا امن اون قسمتی هست که داریم توش زندگی میکنیم و هنوز نظافت نشده این دو قسمت با یه خط فرضی که توسط آقای همسر کشیده شد از هم جدا شده و ما حق ورود به اون قسمت رو نداریم.

جمعه که خودمون رو اساسا ناقص کردیم من هم که دختر قهرمان نشستم دو تا پرده اتاق خواب و پذیرایی رو با کل مخلفاتش اتو بخار کشیدم. آقای همسر هی میگفت دست نزن یکشنبه میبرم اتوشویی. فکر کردم این اتوشویی محل ما از بس ناز داره ساعت ۶ عصر تعطیل میکنه. همینطوری در شرایط عادی یه شلوار بدی برای اتو ۴ روز دیگه بهت تحویل میده وای به حال این روزها . اونوقت من باید راستی راستی دق کنم تا پرده ها رو تحویل بگیرم اینه که مجبوری دست بکار شدم. آقای همسر هم دید جیغ و دادش کاری از پیش نمیبره اومد نشست شونه هام و ماساژ داد. 

آقای همسر: هیچ میدونی من شبها لبه تخت میخوابم؟

من: خب برای چی میری اون ته؟ این همه جا خودت همیشه قل میخوری میری لبه.

آقای همسر: نخیر شما سه نفری جا واسه من نذاشتین. خودت ، نی نی و اون خرس گنده که شبها بغلش میکنی خب من و هل میدین میندازین ته تخت.

سلام دوست جونام

من و آقای همسر دیروز یه قرار ملاقات داشتیم .با کی؟ خب معلومه با نی نی مون.

دیروز ساعت 2 مرخصی گرفتم و رفتم خونه تلویزیون رو روشن کردم یکدفعه احساس کردم دارم بیهوش میشم یه بالش ور داشتم همونجا جلوی تلویزیون خوابم برد فقط گوشی تلفن رو دم دستم گذاشتم که اگه آقای همسر زنگ زد مجبور نباشم برای پیدا کردن گوشی از جا بپرم یکدفعه بقدری سنگین شدم که اصلا نتونستم چشمام و باز نگه دارم فقط گاهی اوقات لای چشمام و باز میکردم ببینم چه خبره.

یه بار نگاه کردم دیدم کانال دبی داره امپراطور دریا نشون میده باز خوابم برد یکم خوابیدم بعد یه آواز کره ای شنیدم چشم باز کردم دیدم گنگ بوک داره خاطراتش رو مرور میکنه هی پشت سرهم صحنه هایی رو نشون میداد که گنگ بوک میدوه و میپره جانگ هوا رو بغل میکنه یه بار کنار اسکله جانگ هوا واستاده گنگ بوک میدوه بغلش میکنه یه بار تو جنگل یه بار هم شب باز کنار دریا من هم سرم رو از رو بالش بلند کردم یه چشمی دارم نگاه میکنم و تو دلم میگم جای آقای همسر خالی که میگه این شخصیت گنگ بوک خیلی یخی هست حتی وقتی همه قهقهه میزنن فقط یکم لباش کش میاد دیگه خبر نداره .

شخصیتهای سریال وقتی میان تو تلویزیون ما یخ میزنن وگرنه تو بلاد خارجه خوب بلدن بپر بپر کنن.

باز دوباره خوابم برد اما با صدای زنگ تلفن بیدار شدم که آقای همسر میگفت آماده شو نزدیک خونه هستم.

دل تو دلم نبود آقای همسر هم خیلی هیجان داشت مخصوصا که دفعه قبل نتونسته بود ببینه این دفعه هی یادآوری میکرد که نکنه برم تو یادم بره صداش کنم بیاد ببینه.

مطب سونوگرافی فوق العاده شلوغ بود چون دستگاههایی که این کلینیک داره همه سونوگرافی ها ندارن و چون آخر سال هم بود پر از مریض بود . یکم نشستم رو صندلی دیدم دارم سرگیجه میگیرم از بس که هوا سنگین شد بلند شدم و با آقای همسر رفتم تو راه پله واستادم که بهم هوای تازه بخوره .

به هرحال تا نوبت ما بشه ساعت 7:20 دقیقه شد خیلی خسته شده بودم.

با آقای همسر رفتیم تو اتاق و رو تخت خوابیدم نی نی رو بهمون نشون داد خیلی با مزه نشسته بود پاهاشو جمع کرده بود یه دستشم گذاشته بود رو صورتش . صدای قلبش رو برامون گذاشت اما هرکاری کردیم حرکت نکرد هرچی سرفه کردم ، نفس عمیق کشیدم فایده نداشت خودش رو جمع کرده بود تمام جاهایی رو که دکتر میخواست اندازه بگیره رو پوشونده بود. نه میشد چین پشت گردنش رو اندازه بگیره و نه استخوان بینی رو .

دکتر بهم گفت که بلند شم برم یه چیز شیرین بخورم شاید یکم حرکت کنه . خلاصه وروجک حسابی ما رو گذاشته بود سرکار ، رفتم بیرون آب قند خوردم آقای همسر هم سریع رفت بیرون کلی شکلات و آبمیوه شیرین خرید آورد یکم خوردم و 10 دقیقه بعد رفتم تو  و رو تخت خوابیدم تا دکتر بیاد . آیت الکرسی خوندم کلی هم با نی نی حرف زدم که دستشو از رو صورتش ورداره تا دکتر بتونه مماخشو اندازه بگیره.

دکتر اومد و دستگاه رو گذاشت نگاه کردم دیدم عین این آدمایی که بعد از یه ناهار توپ ولو شدن رو زمین افقی قرار گرفته و طاق باز خوابیده ،دستاشم باز کرده بود .

دکتر میگفت: بچه حسابی گشنش بوده و خودش رو جمع کرده.

طفلکم داشت به مامان فراموش کارش که همیشه یادش میره نباید معده اش خالی بمونه اعتراض میکرد.

خدا رو شکر همه چیزش در اندازه های طبیعی و نرمال بود . هردو مون کلی خوشحال بودیم . آقای همسر هم با ذوق زنگ زد به مامانش و ماجراهای نی نی تماشا رو تعریف میکرد.

دیشب از بس خسته بودم باز همونجا رو زمین ولو شدم تا ساعت 10:30 بعدش بیدار شدم دوباره ساعت 11:30 خوابیدم امروز هم با اجازه ساعت 9:30 اومدم اداره .

 اما دلم میخواد این روزها هرچه زودتر تمام بشه دلم یه چند روز مرخصی توپس میخواد اما معمولا طرفای اسفند خیلی نمیشه مرخصی گرفت.

اما به هرحال باز هم خدا رو شکر بابت تمام خوبیها و بزرگواری که در حقمون داره .

پی نوشت: این هم عکس بالش گنده من البته عکس جعبش هست اما نوع استفاده کاملا مشخصه

سلام دوست جونیام

باز شنبه شد یه شنبه دیگه اما فرقش با شنبه های دیگه اینه که هرچی میگذره به عید نزدیک تر میشیم . از حال و هوای این روزا خیلی خوشم میاد گرچه از ترافیک و و شلوغی خسته میشم اما باز هم وقتی مردم رو همه جا در حال خرید می بینم کلی خوشحال میشم.

همیشه وقتی سال عوض میشه احساس میکنم تو سال جدید قراره اتفاقهای جدیدی برامون بیفته که خدا رو شکر تو این چهار سالی که تحویل سال رو با هم گذروندیم هر سالی بهتر از سال قبل بود الان هم که در آستانه سال جدید هستیم از خدا میخوام زندگی همه آدما رو پر از اتفاقات نو و قشنگ کنه.

این روزها  بچه ها که کلی ذوق دارن برای خریدن و پوشیدن کفش و لباس نو.

خودم هم این روزا یکم ویار بازار کردم قراره یه روز آقای همسر مرخصی بگیره برم یه شکم سیر بازار بخورم .

سه شنبه و چهارشنبه مرخصی گرفتم و موندم خونه که مثلا یکم لای کتابها رو واکنم و ورق بزنم من هم همشون رو ورق زدم و به نی نی نشون دادم که حفظشون کنه . پنج شنبه ساعت 3 امتحان داشتم نی نی کلی بهم تقلب رسوند،طفلکم از بس فسفر سوزوند وسط جلسه حسابی گشنم شد . منی که هیچوقت وسط امتحان چیزی نمیخوردم چنان ضعف کردم که کیک رو همون جا خوردم .     

 یه دفعه چشمم به ورقه جواب بغل دستیم افتاد دیدم هرچی رو من یک زدم اون دو زده من دو زدم اون سه زده تو دلم گفته مال اون غلطه اون که نی نی نداره بهش تقلب برسونه.

از جلسه امتحان که اومدم بیرون دیدم آقای همسر بیرون در منتظرم هست و نگرانه که من گشنم نشده ،ضعف نکردم ،حالم بد نشده اما خدا رو شکر خوب بودم.

رفتیم خونه و یکم غذا خوردم و دوباره راه افتادیم رفتیم سمت مرکز خرید آرین . من قبلش شبا که میخوابیدم برای اینکه پهلوهام درد نگیره زیرم بالش میذاشتم اما هم بالش اذیتم میکرد هم اینکه از بس وول میخوردم از زیرم در میرفت نصفه شب تو تاریکی باید یا لای پتو یا روی زمین پیداش میکردم.

آقای همسر هم گفت برات از اون بالش مخصوصا میخرم ولی وای به حالت اگه ازش استفاده نکنی. رفتیم تو طبقه سوم آرین که یه مغازه مخصوص خانومای نی نی تو دلی داره یه بالش خریدم دراااااااااااااااز . دراز که میگم یعنی از سر تا پا تازه بشکل ال هست جنس رویش نخه. یه تونیک دو تیکه خریدم ایها الناس 50000 تومان این چه زندگیه . بگم همچین خیلی جنس عالی و زیبایی هست که نیست. یه زیر و روی گشاد و بلند تا روی ران. هم این هم اون سارافون شلوار رو بخاطر عید گرفتم که به هرحال یا مهمونی میریم یا مهمون میاد وگرنه خونه مامان خودم و مامان آقای همسر که رودربایسی ندارم تی شرت با شلوار میپوشم.

از اونجا هم رفتیم سمت تجریش تو اتوبان یه جا انار میفروختن هرکدوم یه هوا اما خیلی شیرین و آبدار و قرمز . طبق معمول من سیخونک زدم : برام بخر.

از اونجا خونه مامان و بعدش خونه خودمون اما ماجرا داشتم با این بالش از بس که گنده هست وقتی بغلش میکنی دیگه نمیتونی هیچ کاری انجام بدی .

من به آقای همسر: پتو رو وردار و بالشم رو هم نگه دار لطفا.

آقای همسر: خوب بیا.

من: بالشم و بده بغلم ...... خوب حال پتو رو بکش روم ...... آفرین .... حالا بوس کن.... شب بخیر.

اما خوابیدن باهاش بامزه هست چون قسمت (L) رو میندازم لای زانوهام بقیشم بغل میکنم که میره زیر پهلوم بعد شب که میخوام بغلتم بالش اونقدر بزرگه که از بغلم در نمیاد با همون میچرخم . گاهی اوقات تو خواب مثل چوب جارو سوارش میشم.

صبح آقای همسر پاشد رفت یکم حلیم بگیره البته من خواب بودم( تقصیر اون دوست جوناست که میان اینجا از حلیم مهدی تعریف میکنن خوب من هم میخوام، البته فقط به اندازه یک کاسه گرفت که سه قاشقش رو من خوردم بقیش رو خودش خورد میترسیدم از اینکه دلم سنگین بشه).

صبح اومده بالای سرم نگاه میکنه میخنده، چشمام و باز میکنم میگم چیه؟ میگه: شبیه پروانه شدی از زیرت دم در آوردی.

من: من هنوز شفیره ام این دمم یکم زود اومده بیرون الان میکشمش تو  و بالش و کشیدم بالا.

پنج شنبه صبح یه اشتباهی کردم که نزدیک بود امروز ضایع بشم . صبح پنج شنبه کارت عابر بانکم رو ور داشتم رفتم بانک تا تموم حقوقم رو بگیرم بدم به آقای همسر تا برام تو یه حساب دیگه واریز کنه خلاصه بعد از فیش پر کردن و کارت کشیدن و رمز وارد کردن آقاهه گفت حساب خالیه. میگم آقا دوباره چک کن این حساب حقوقم هست یه هفته هست واریز کردن گفت خانوم میخوای خودت چک کن .

خودم چک کردم دیدم درسته فقط 1800 تومان پول توش هست برام عجیب بود چون از دفعه قبل که خالیش کرده بودم حداقل باید 7000 تومان توش میبود اما نبود. دیگه خون خونمو داشت میخورد کلی به امور مالیمون بد وبیراه گفتم که اضافه کارامون رو کم میکنن هیچی نمیگیم حالا دیگه حقوقمون رو هم واریز نمیکنن این دیگه چه مسخره بازی هست .

خلاصه دیشب که جمعه بود توپم رو واسه دعوا پر کرده بودم که امروز صبح برم مالی و داد و بیداد راه بندازم . یهو دوباره رفتم اون کیفی که مخصوص کارت ها و دسته چک ها هست باز کردم دیدم یه کارت سیبا توش هست به شک افتادم چون یادم اومد من کارت سیبا رو تو کیف خودم گذاشتم تو کیف خودم رو نگاه کردم دیدم یه کارت سیبا هم اینجاست .

فکر کردم نکنه من اشتباهی کارت سیبای یه بانک دیگه رو که خالی هست با خودم بردم . به هرحال اون کارت دوم رو به آقای همسر دادم که صبح اول وقت چک کنه و بهم زنگ بزنه که اگه خالی بود راست راستی برم دعوا . آقای همسر هم زنگ زد و بهم گفت که خودم اشتباه کردم.

خلاصه از خین و خین ریزی جلوگیری شد وگرنه خین جلوی چشمم رو گرفته بود اساسی.

نتیجه اخلاقی: خانوم جان کارتی رو که ازش استفاده نمیکنی جدا بزار تا با بقیه کارتها قاطی نشه و مجبور نشی الکی چوب و چماق بکشی.